03/04/10

Una oración (o sobre el arte del paralelismo)

"Semper quietus es, quoniam tua quies tu ipse es. Et hoc intellegere quis hominum dabit homini? Quis angelus angelo? Quis angelus homini? A te petatur, in te quaeratur, ad te pulsetur; sic, sic accipietur, sic invenietur, sic aperietur."

("Siempre estás sereno porque tú mismo eres tu serenidad. ¿Y qué hombre hará entender esto al hombre? ¿qué ángel al ángel? ¿qué ángel al hombre? A ti hay que pedirlo, en ti hay que buscarlo, a tu puerta hay que llamar; así podremos recibirlo, así hallarlo, así encontrar la puerta abierta. Amén.")

San Agustín, Confesiones, XIII, 38.53